De ouderlijke Examenstress, de pittige drakenboot en de Olympische Spelen

De Chinezen genoten op maandag 9 juni van een verlengd weekend. Enkele jaren terug introduceerde men er twee vakantieweken - één week rond de Nationale Feestdag 1 oktober, één week rond 1 mei, de Golden Weeks. "Dit is nodig", verkondigde de regeringswoordvoerder, "om de rat run des volks te stoppen met noodzakelijk verlof en om hun koopopportuniteiten danig te verhogen. Dit jaar stapte men gedeeltelijk van dit idee af. Het 1 oktoberarrangement werd behouden, maar de andere verlofdagen verspreidde men over verschillende traditionele festivals, met een verlengd weekend als doelstelling. Zondag 8 juni was het weer eens zover, op de vijfde dag van de vijfde maanmaand valt het Drakenbootfestival. Men herdenkt dan met pittige bootraces dat de patriottische minister Qu Yuan 2300 jaren geleden, na te zijn verstoten door zijn eigen koning, zich in het water werpt en verdrinkt. Hij is nooit teruggevonden.
Feesten in China betekent altijd de voeten onder de ronde tafel schuiven en eten. Maandag werden de zongzi - zoete plakrijst in piramideblokjes van bamboebladeren - hartelijk opgepeuzeld, een blijver in de Chinese smaakzin.

Het Drakenbootweekend viel dit jaar samen met het Nationaal Examen, 'de toegangspoort tot het Serieuze Leven' van we tellen alleen in Beijing, 118.000 unieke kinderen. Gedurende drie volle dagen - 7,8 en 9 juni - leggen zij de verschillende theoretische wetenschaps - en taaltesten af. Het is de periode van de emo-foto's waarop je ma - ook wel eens pa - buiten het leslokaal ziet ijsberen, smekend en biddend opdat zoon of dochter met schitterende resultaten in één van China's 100 key universities kan starten. Lukt het niet dan zal er - in hun ogen - lager moeten gespeeld worden in een minder goede universiteit of wordt men veroordeeld tot de derde klasse, het technisch hoger onderwijs.

Maar hoe gaat het intussen met de Spelen? De zware aardbeving van 12 mei in Sichuan heeft een domper gelegd op de Chinese uitzinnigheid over de komende sportieve hoogmis. Het ging in de krant over premier Wen Jiaobao die nu de reddingwerkers en soldaten ter plaatse een hart onder de riem kwam steken. Zij werkten naarstig om nakend groot overstromingsgevaar te bezweren. De lijken van de vijfkoppige bemanning van de militaire helikopter die reddingsacties uitvoerde over het getroffen gebied werden teruggevonden, pure helden goed verstaan. Of men had het over de start van de heropbouw in sloganstijl "één hele provincie als één man achter één district". Chinezen geven zich niet vlug gewonnen, eendracht betekent er nog iets. "Het Chinese nationalisme werd bij de aardbeving door de regering in Beijing handig aangewakkerd", moest Wang Jianming horen uit de mond van een eeuwige Vlaamse kritikaster. Dan wierp hij het ons toe : "Professor, vertel ons eens wat er fout is met nationale solidariteit ? Is het waar dat Belgen dit niet kennen?". Wang zal aan zijn ouders vanavond nogmaals het vreemde België geduldig pogen uit te leggen. Op de cover van de chineestalige Beijing Chenbao zijn er helemaal bovenaan twee vakjes die aftellen tot de Olympische Spelen en tot de Spelen voor Mindervaliden. Deze vakjes zijn blijvers, maar voor de rest van het Olympische nieuws moet je verder in de krant, hoe kan het ook anders op het gelukbrengende paginanummer 8 of 9. Zo is de Olympische Vlam nog steeds onderweg en kwam ze langs in Xiangtan, 'de plaats waar de rode zon opkwam', het geboortedorp van Mao Zedong, de laatste stop in de zuidelijke provincie Hunan. De neef van de Grote Roerganger mocht er de fakkel dragen, "blij er op deze manier mijn bijdrage te doen voor het welslagen van de droomspelen in Beijing." Van daaruit liep men verder naar de meest zuidelijke provincie van Yunnan, grenzend aan Vietnam, bekend voor haar verschillende culturele minoriteiten gehuld in veelkleurige traditionele klederdracht. In het schilderachtige Lijiang kwamen het meisje Zhang Zilan, ouderloze overlevende van de recente aardbeving hand in hand met de jongen He, die de ernstige aardbeving in Lijiang in februari 1996 overleefde, het Grote Volksplein opgelopen. Zij zullen in Lijiang opgroeien. Er zijn nog gerechtigheden.

Tenslotte hield deze week heel China even de adem in. Hun sportheld, tovenaar van de 110m horden, Liu Xiang, liep uiteindelijk niet op de atletiekmeeting in New York. Liu Xiang's trainer Sun Haiping bleef er kalm bij : "Geen enkele invloed op zijn deelname aan de Spelen". Vandaag 11 juni arriveerde Liu terug in Beijing waar hij zich nu in rechte lijn volledig zal toeleggen op zijn Spelen.

Wim Polet

We put China in your life!