“ Moet je Chinees spreken om in China als buitenlander
professioneel te kunnen functioneren? ”
...achter het masker
intro - taal

De les van Lui

Nog vier dagen Olympische competitie en dan is het zondagavond tijd voor de lancering van China's slotceremonie. De lokale pers bericht over de specifieke verkeersplanning van zondagnamiddag, 40 verschillende toegangswegen en -straten zullen worden afgesloten.

De vernietigende 200m sprintbom Bolt is - hoe zou het ook anders - ook de Chinese pers niet ontgaan. Door zijn twee nieuwe wereldrecords op de 100m en de 200m heeft hij het Vogelnest vereeuwigd. "Een sprint van een magische vogel die het Nest uitvliegt", heet het. Atletiek blijft voor China echter een punt om aan te werken. Gisteren wapperde de Chinese vlag voor het eerst in het Vogelnest, de discus-werpster Zhang Wenxiu haalde er brons. Met het uitvallen van de atletiekgod Liu Xiang, vraagt China zich af of men niet op zoek moet naar buitenlands talent die de Chinese rangen kan vervoegen en via de nieuw verworven Chinese nationaliteit het atletiek in de Chinese sportwereld een duidelijkere plaats kan geven. Buitenlandse trainers - zoals in het Chinese nationale mannen basketteam en vrouwen hockeyteam - zijn er reeds langer, al hebben deze niet hun eigen nationaliteit moeten opgeven.

Een erg groot deel van de Olympische berichtgeving in de Chinese krant, blijft proberen de ontgoocheling van de gekwetste Liu Xiang beter te plaatsen.
De meerderheid van de Chinezen steunt hem en zal blijven wachten op hem, maar twijfelt over de opvolging. Wie zal hem uiteindelijk vervangen?
Liu Xiang kwetst zich aan de voet, kan niet lopen, en start niet. Het lijkt ook de Chinese pers heel natuurlijk dat hij zich terugtrekt, dat is een logisch gevolg. Een eenvoudig verhaal dat echter dezer dagen in Beijing en de rest van China een bijzonder hot item is geworden. Tegenover dat deel van de bevolking dat het forfait van Liu niet begrijpt, hem beschuldigt, hem op de rooster wil leggen en achterbakse complotten ziet, staan de verdedigers van de "Aziatische vliegende mens". Zij gebruiken alle middelen, om gevoelens te raken, op te roepen tot redelijkheid en de bevolking aan te manen begrip op te brengen. Hier en daar wordt er geopperd dat het beter was, mocht Liu vier jaren geleden niet die gouden medaille had gepakt. Dan was hij nu niet gebotst op al dat onbegrip? "Maar dat goud van Athene heeft niet alleen voor veel aandacht en populariteit - al of niet betaald - gezorgd. Het veranderde Liu Xiang en maakte van hem een eervol iemand, en een masterstudent aan de China East Normal University.", ijvert de Chinese verslaggever.
De redacteur van de Beijing News schrijft ook het één en het ander toe aan het Jinpai-isme, de gouden medaille race van het Chinese volk.
Neem nu het Chinese ping pongteam. Zij spelen onder grote druk. Met goud zit je op de eerste rij, en heb je plots massa's vrienden, maar voor zilver keert men jou de rug toe. Het gaat zo ver dat trainers van andere nationaliteit wel naar China kunnen komen, maar als Chinese landgenoten naar het buitenland trekken om er trainer te worden van een landenploeg die de Chinese ploeg later verslaat, krijgen ze een label op van landverrader.
Liu Xiang koos ervoor naar buiten te treden, uitleg te verschaffen, zich te verontschuldigen en gaf te kennen binnenkort aan iedereen een nog snellere Liu terug te geven. Is dit allemaal nodig? vraagt de criticus zich af. Hij heeft niets verkeerd gedaan, waarom moet hij zich verontschuldigen, het geeft hem alleen maar een een nieuwe dosis enorme stress. Intussen hebben Liu en de Chinese atletiekbond afgezien van de procedure voor de aanvraag van compensatie van honderd miljoen yuan bij de verzekeringsmaatschappij PICC - aandeelhouder van Fortis.

Tenslotte nog dit. Sinds dag &eactue;&eactue;n voert China de landenlijst aan met het aantal gouden, zilveren en bronzen medailles, gebaseerd op het meeste aantal behaalde gouden medailles. De Verenigde Staten maken echter een lijst op basis van het aantal verworven metaal, goud, zilver en brons. Hier ligt de VS nog net voor de Chinezen. Amerikanen zijn nooit sterk geweest in het durven face geven aan een andere natie. Het IOC laat verstaan dat zij geen enkele lijst erkennen.

Wim Polet

We put China in your life!

imengine