Peking Eend bijt Chinese aandelen

De Olympische Spelen komen er aan. Zal de Chinese beurs deze gelegenheid te baat nemen om iedereen te verrassen? In het begin van deze eeuw was de Chinese beurs niet erg populair, haar resultaten bleven te onduidelijk. Beleggers verlieten regelmatig de markt, waarden daalden en veel fondsbeheerders en makelaars stopten met zakendoen. Midden 2005 noteerde de Shanghai beursindex niet meer dan 1000 punten. Op het einde van 2006 kende de beurs een heropleving en tegen april 2007, bereikte de index zowaar 4000 punten. De makelaars kregen opnieuw veel volk over de vloer. Iedereen onder de Chinese hemel liep achter hen aan, banken openden rekeningen aan de lopende band : managers, witte boorden, gepensioneerden en zelfs ons huishulpje raakte plots geïnteresseerd in de beurs. Het totaal van de effectenrekeningen in Shanghai en Shenzhen steeg tot boven de 100 miljoen Yuan (10 miljoen Euros)

Ik vraag me af hoeveel Chinezen er op één nacht miljonair en multimiljonair werden en hoeveel kapitaal werd verhandeld. In 2007 steeg de Chinese beurs pijlsnel. Verschillende plotse stijgingen, maar ook drastische dalingen deden de harten sneller slaan. Op 30 mei verhoogde het Ministerie van Financiën de stamp tax tot 3‰ en de beurs verloor op slag 1000 punten. Zeventig procent van de effecten bleef maar dalen, de markt stopte gedurende vijf dagen, wat dan weer resulteerde in een verlies op de effectenbeurs volgens sommige websites van rond en bij de 20 triljoen Yuan (2 triljoen Euros)

De sterke Olympische wind zorgde ervoor dat de beurs opnieuw ging stijgen toen de beleggers nog maar nauwelijks waren bekomen van de grote crash. In augustus brak de Shanghaibeurs door de 5000 punten. De beurs in China kan gewoonweg niet meer beschreven worden als een stierenmarkt of berenmarkt , we spreken beter van een apenmarkt, zoals een aapje dat op en neer springt en zo de mensen in verwarring brengt. Het blijkt nu dat beleggers in China nooit jaarrapporten, zakencijfers en winstmarges consulteren zodat verschillende junk bonds, de dagelijkse stijgingslimiet 22 maal bereikten. De Chinese belegger kijkt niet naar de echte waarde van de aandelen, maar eerder naar de grafiek van de koersen. Gokken is hen niet vreemd.

Mooie liedjes duren niet lang want in november kreeg de beurs te maken met een sterke koude knal, de waarde ging naar beneden met 100 miljard yuan. Het populairste SMS- bericht bij het laatste Chinees Nieuwjaar luidde : "Dat niemand van je vrienden, uit je familie of jezelf dit jaar in het bed moet liggen als patiënt, in de cel moet zitten, belegger moet zijn of op de trein Beijing-Guangzhou moet zitten..."

Vreemd genoeg is dat als alle aandelen zakken, er één blijft stijgen, het aandeel van Quanjude, de erg gerenommeerde Peking Eend restaurantketen. De gelakte Peking Eend staat reeds 100 jaren op het menu. De Pekings oorspronkelijke bevolking houdt van Peking Eend en koopt Quanjude aandelen. "Wanneer je aandelen van Quanjude koopt, moet je veel Gelakte Eend kopen opdat het aandeel zou stijgen!", luidt het. Op dit ogenblik zijn de Quanjude restaurants immens populair zo zelfs dat aan elke tafel per dag vier groepen klanten elkaar opvolgen. Gedurende de komende Spelen zal menig toerist een Peking Eend restaurant aandoen. Het is de beste plaats om er de lokale eetcultuur te proeven. De laatste honderd jaren, dus zonder de extra aandacht door de Olympische Spelen, zijn verschillende hoogwaardigheidsbekleders en zakenlui er regelmatig langsgeweest.

Elke keer dat ik met clienten in de Quanjude zit, in een decor van met draken gedecoreerde zuilen, met het personeel in keizerlijke hofkleding, de gouden Gelakte Eend komen opdienen, kan ik het niet nalaten te denken aan die duizend plastieken eendjes die dobberen op zee. De eendjes verscheept naar de VS en verkocht in de supermarkt voor 1 dollar zaten in een container die van het schip viel in de Stille Oceaan. De eendjes startten een wereldreis van 15 jaren. Er wordt gezegd dat de tienduizend eendjes dezer dagen richting Groot-Brittannië afdrijven. De eendjes werden besteld door de Amerikaans firma The First Years, dewelke nu 100 dollar schenkt voor elk eendje dat uit de zee wordt gepikt, maar in Groot-Brittannië krijg je er al 1000 pond voor en wie weet stijgt de prijs nog tijdens de Olympische Spelen van 2010 in Londen.

Toen Quanjude naar de beurs trok, bedroeg de prijs per aandeel, 36 Yuan (3,6 Euros). Het aandeel bleef maar stijgen en beleggers beweerden dat zij de prijs konden doen stijgen tot 1 take-away gelakte eend van 88 Yuan (8,8 Euros).
De Olympische Spelen komen eraan en het Quanjude aandeel blijft stijgen. De Pekinese belegger heeft maar twee wensen : dat het Quanjude aandeel zoveel waard is als de prijs van 1 gelakte eend en dat de de gelakte eenden van Quanjude over de zee de hele wereld rondreizen zoals hun plastieke soortgenoten.

GVK
www.strateg4china.com

We put China in your life!